Czy wynagrodzenie wypłacone zagranicznemu kontrahentowi za wynajem aluminiowych paneli i mat plastikowych służących do utworzenia tymczasowych dróg dojazdowych przy budowie farmy wiatrowej podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła?
Na ten temat wypowiedział się na początku 2021 r. WSA w Poznaniu (I SA/Po 794/20). Orzeczenie jest nieprawomocne, stanowi jednak dobry przykład częstej osi sporu przy kwalifikowaniu wynagrodzenia za wynajem urządzeń przemysłowych do płatności podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła.
Rozpatrywana przez WSA sprawa dotyczyła wydanej interpretacji indywidualnej dla pewnej spółki (Spółka). Spółka przedstawiła w niej, że wchodzi w skład grupy, będącej liderem w sektorze energetyki wiatrowej. Spółka prowadzi działalność w zakresie kompleksowej realizacji projektów obejmujących wznoszenie i eksploatację farm wiatrowych, od początkowych faz rozwoju inwestycji, poprzez pozyskanie finansowania i budowę, aż do eksploatacji.
W ramach prowadzonej działalności Spółka wynajmowała od podmiotu z siedzibą w Niemczech, będącego nierezydentem o ograniczonym obowiązku podatkowym, aluminiowe panele oraz plastikowe maty, które zostały wykorzystane przez Spółkę do ułożenia tymczasowych dróg dojazdowych na terenie farmy wiatrowej.
W ramach wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Spółka zwróciła się z zapytaniem, czy wynagrodzenie za wynajem paneli aluminiowych i mat plastikowych jest wynagrodzeniem za wynajem urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, podlegającego opodatkowaniu podatkiem u źródła.
W wydanej interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS uznał, że omawiane wynagrodzenie jest wynagrodzeniem za wynajem urządzenia przemysłowego i podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła.
Organ podatkowy powołał się min. na słownikowe definicje pojęć „urządzenie” i „przemysł”. Uznał, że pod pojęciem „urządzenie” rozumieć należy:
- przedmiot o złożonej konstrukcji, wykonujący lub ułatwiający określoną pracę,
- mechanizm bądź zespół mechanizmów, niekiedy bardzo skomplikowanych technicznie, służących do wykonywania określonych czynności, pełniących jakąś funkcję; przyrząd,
- mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych czynności.
Z kolei pojęcie „przemysł” oznacza „związany z przemysłem, używany, stosowany w przemyśle”.
Ponadto, Dyrektor KIS powołał się także m.in. na orzecznictwo NSA opowiadające się za tym, aby pojęcie “urządzenia przemysłowe” było rozumiane maksymalnie szeroko. Na tej podstawie organ doszedł do wniosku, że takie szerokie rozumienie “urządzenia przemysłowego” winno prowadzić do wniosku, że w zakresie tego pojęcia mieszczą się wszelkie wytwory przemysłowe.
Organ zwrócił uwagę na fakt, że urządzenie przemysłowe to takie, które przeznaczone jest do wykorzystania w przemyśle i jego zastosowanie wiąże się z tą dziedziną. Przy kwalifikowaniu danego urządzenia istotne jest, aby dokonywać tego na podstawie aspektu funkcjonalnego. Zdaniem organu przedmiotowe panele i maty tworzące tymczasowe drogi na farmach wiatrowych zostały zastosowane w celu przemysłowym, bowiem farmy wiatrowe należy postrzegać jako jeden z elementów przemysłu elektroenergetycznego.
WSA uznał, że skarga Spółki zasługuje na uwzględnienie i uchylił interpretację.
WSA powołując się na wyrok NSA z 18 maja 2017 r., sygn. II FSK 1180/15 uznał, że pojęcie “urządzenie przemysłowe” należy rozumieć jako “składnik majątku pełniący pomocniczą funkcję w ramach procesu przemysłowego rozumianego jako ciąg działań mechanicznych lub chemicznych służących do masowej produkcji towarów”. WSA zdaje się konkludować, że w przedmiotowej sprawie panele i maty nie wykazują owej pomocniczej funkcji w ramach procesu przemysłowego rozumianego jako ciąg działań mechanicznych lub chemicznych służących masowej produkcji towarów.
WSA uznał, że przyjęcie wykładni zaprezentowanej przez organ, prowadziłoby do przyjęcia, że definicja “urządzenia przemysłowego” obejmuje wszystkie dostępne aktualnie na rynku dóbr urządzenia, bez względu na ich charakter i przeznaczenie (a więc również i takich, które nie są bezpośrednio wykorzystywane przy produkcji). W ramach gospodarki rozwiniętej nie produkuje się bowiem urządzeń inaczej niż w procesie produkcji przemysłowej. Przyjęcie wykładni zaprezentowanej przez organ prowadziłoby do wniosków, że zakresem pojęcia “urządzenia przemysłowe” nie są objęte jedynie urządzenia wytwarzane w ramach manufaktury, czy rękodzieła.
W rezultacie WSA ocenił, że w omawianym przypadku wynagrodzenie wypłacane do zagranicznego kontrahenta nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła.
WSA zarzucił również organowi, że nie odniósł się jednoznacznie do argumentu Spółki wskazującego, że brak złożoności i brak mechanizmów, powoduje, że aluminiowe panele i plastikowe maty nie spełniają definicji “urządzenia”
Powyższy wyrok stanowi dobry przykład dotychczasowej niejasnej praktyki dotyczącej opodatkowania podatkiem u źródła wynagrodzeń za wynajem urządzeń przemysłowych. Jedno podejście (reprezentowane często przez organy podatkowe, ale i również przez sądy administracyjne w niektórych orzeczeniach) opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia „urządzenie przemysłowe”. Z drugiej natomiast strony istnieje również linia (jej przykładem jest omawiane orzeczenie WSA, a także wyrok NSA, na który WSA się powołuje), zgodnie z którą urządzeniem przemysłowym będą jedynie takie urządzenia, które wykorzystywane są bezpośrednio na potrzeby produkcji przemysłowej. Istotny będzie w tym względzie m.in. aspekt funkcjonalny (związek urządzenia z produkcją). Jednak również i taki sposób rozgraniczenia niejednokrotnie może nasuwać wiele wątpliwości.